![]() |
||||||||||||||||||||||||||||
|
Zaterdag 3 juli begint de Tour de France in Rotterdam, Le Grand Depart Rotterdam 2010. De wielrenners starten dan met de proloog om te kijken wie de volgende dag in het geel richting Frankrijk mag rijden. Ach, het wielrennen van nu is niet meer wat het geweest is. De renners van tegenwoordig zijn watjes. Ze rijden rond op vederlichte fietsen met een oortje in en een karavaan auto’s achter hen aan, zodat ze de weg niet kwijtraken. Als ze een schaafwondje hebben door een valpartij, stappen ze af. En onderwijl zich maar volpompen met EPO. Terwijl de locale overheid in Rotterdam de ene na de andere coffeeshop sluit, spuiten en slikken ze zich in de Tour de France helemaal het leplazarus. Daar hoor ik Ahmed Aboutaleb niet over. Het was een zonnige koninginnedag. Ik keek naar buiten in afwachting van M. Zometeen zou M komen en zouden we naar de braderie gaan. Daar kwam ze al, ze zocht een parkeerplek. Ik woon vlakbij het centrum en er is een ernstig parkeerruimtegebrek bij mij in de buurt. Vanuit de auto belde M. “Ik ben er, ben alleen nog op zoek naar een parkeerplek.” “Ja, ik zie je.” Ik zwaaide. Ze zwaaide terug. Als twee cowboys zaten ze tegenover elkaar, Jaap en Gerrit. Op de achtergrond klonken de grijsgedraaide tonen van “De Regenboog” van Frans Bauer. Jaap had een biertje teveel op en die Brabantse kleremuziek begon hem danig op de zenuwen te werken. Gerrit dronk zoals altijd baco´s en niet te zuinig ook. Wat moest je anders in bejaardentehuis Rust Roest? |
|
||||||||||||||||||||||||||