Bedrijfsterrorisme

Volgens Wikipedia en Van Dale is de definitie van terrorisme:
(het plegen van) gewelddaden (individuele of collectieve aanslagen, gijzelingen, verwoestingen) ter demoralisering van de bevolking om een politiek doel te bereiken.

Nou, ben ik niet zozeer bang voor het islamitische terrorisme. Het is het terrorisme van grote bedrijven dat ik vrees. Met angst en beven begeef ik me elke dag weer naar de brievenbus. Zou er iets in liggen van de KPN, een nota van UPC of een bombrief van Eneco, het Zilveren Kruis of misschien de Nationale Nederlanden?

Overdreven? Ik heb internet bij Planet maar krijg een rekening hiervoor van de KPN. Hierop staat plotsklaps een gratis dienst, Belvrij ofzo. Gratis of niet; ik heb er niet om gevraagd. "Tsja meneer, het is gratis maar we kunnen de dienst niet uitzetten". Het gevolg is dus een factuur met berekeningen, minnen, plussen, staartdelingen en vermenigvuldigingen, die in een wiskunde-examen niet zouden misstaan.

Een incident? Laatst belde ik naar UPC om aan te geven dat ik geen NET5 meer ontving. (Niet voor mij hoor, voor m'n vriendin). "Gaan we voor u regelen, meneer." Een paar dagen later krijg ik een brief. "Hierbij bevestigen we uw opzegging…"

Voor een declaratie moet je originele nota's naar het Zilveren Kruis sturen. Die raken ze natuurlijk kwijt in hun administratie. Vervolgens gaan ze je vragen naar de originele nota. Anders kunnen ze je niet uitbetalen. Zo, zijn de regels. "Ja maar…"

Ach, het is allemaal niets vergeleken met die man die een aanslag kreeg van Eneco voor € 2.144.607,90. "U kunt een betalingsregeling treffen", zeiden ze nog.

Vergeef me, dat ik het terrorisme noem! Je verdwaalt in een telefonische labyrinth van € 0,10 per minuut of meer, om door te geven dat er een fout is gemaakt. Zijn ze het dossier niet kwijt, dan is er wel een computerstoring of wordt er per ongeluk opgehangen. En je staat volkomen machteloos, gegijzeld door een bedrijfsnetwerk.

Misschien geen daden van geweld maar ik word er wel gedemoraliseerd van.