![]() |
||||||||||||||||||||||||||
|
IN DE AUTO MET…Weer John Legend on the stereo en voor de zoveelste keer Blof. M'n auto slaat van ellende af. Over het oeverloze gezwam van zichzelf erg leuk vindende dj´s maar te zwijgen. Ik besluit voortaan om mijn eigen muziek mee te nemen; elke dag twee letters uit m´n cd-collectie, één letter voor de heenweg en één voor de terugweg. Vandaag is het de beurt aan de The Animals en The Beautiful South. Al snel galm ik mee met Baby Let Me Take You Home en Gonna Send You Back To Walker. In vergelijking met andere jaren 60-bands hebben The Animals een lekker rauw geluid. The Animals is vooral bekend van The House of The Rising Sun. Beginnende gitaristen krijgen dit nummer vaak als lesmateriaal op en ik heb het nummer wel duizend keer gespeeld. Ik speel niet meer maar nog kan ik het (moeiteloos) natokkelen. Naast deze track hebben The Animals nog veel meer mooie muziek gespeeld, zoals We Gotta Get Out of This Place en Don't Let Me Be Misunderstood. Bring It On Home To Me is één van mijn favorieten. De zanger Eric Burdon heeft een fantastische stem en de keyboard van Alan Price is ook geweldig. Zucht, ik ben al op m'n werk. Op de terugweg is het de beurt aan The Beautiful South. Als je volgende keer in de platenzaak staat en je denkt welke cd zal ik kopen, dan is dit een erg goede tip. The Beautiful South is een Engelse band met typisch Engelse humor in hun teksten. In Perfect 10 zingt Paul Heaton bijvoorbeeld "she's a perfect 10, but she wears a 12". In A Little Time vraagt Dave Hemingway om "a little time" en die krijgt hij van Briana Corrigan "the freedom that you wanted bad, is yours for good, I hope you're glad". De teksten en de melodieën zijn erg sterk. De zang van Dave Hemingway, Paul Heaton, aanvankelijk Briana Corrigan en later Jacqui Abott wisselt elkaar af, waardoor het nooit saai wordt. Sterker nog, de harmonieën doen zeker niet onder voor The Beatles. Intussen zing ik mee met Old Red Eyes Is Back. 1 augustus 2008 |
|
||||||||||||||||||||||||